اشد عوارضی را برای بیمار در پی خواهد داشت. وقتی که خون غلیظ می‌شود، دیگر نمی‌تواند به راحتی درون عروق بدن جریان داشته باشد و این امر باعث کاهش خون‌رسانی به قسمت‌های مختلف می‌شود.

به طور مثال افراد مبتلا به غلظت بالای خون دچار کاهش خون‌رسانی به مغز هستند و بنابراین خواب‌آلودگی دارند. سرگیجه، سردرد، اختلالات بینایی و حتی و وزوز گوش از دیگر علائمی است که در پی ابتلا به این بیماری در فرد ایجاد می‌شود. در برخی بیماران به علت سکون و کند شدن جریان خون، خون در عروق لخته می‌شود. این لخته شدن خون در عروق گاهی خطرات جانی ناگواری را برای فرد در پی دارد. کبود شدن بدن، گلگون و سرخ بودن صورت، خون دماغ و یا خون‌ریزی گوارشی هم به علت غلظت خون بالا‌ ایجاد می‌شود. در بسیاری از این بیماران فشارخون بالاتر از حد عادی و معمول است. در ضمن، بالا رفتن غلظت خون باعث می‌شود که سطح اسید اوریک خون بالا برود. این مسأله باعث می‌شود که فرد مستعد ابتلا به نقرس و سنگ کلیه شود. به دلایل مختلف این افراد مستعد ابتلا به زخم معده هم هستند. در ضمن برخی معتقدند اگر چه به احتمال کم، اما این افراد در خطر ابتلا به برخی از بدخیمی‌های خونی در سنین بالا قرار دارند.



این اختلال سال‌ها به طول می‌انجامد و سیر بالینی کندی دارد به طوری که بیمار ممکن است چندین دهه از عمر خود را با این بیماری خون (در اصل سطح هموگلوبین خون) سپری کند. به هر حال برای پیشگیری و به حداقل رساندن عوارضی که گفته شد بهتر است هرچه سریع‌تر سطح غلظت خون به حد عادی رسیده شود. در حال حاضر پزشکان معتقدند که در مردان مبتلا به این بیماری باید کاری کرد که هموگلوبین کمتر از 14 و در زنان کمتر از 12 باشد. بهترین کار برای رسیدن به این هدف، اهدای منظم خون است. این کار به قدری تکرار می‌شود که بدن فرد دچار فقر آهن شود و به علت کمبود آهن دیگر قادر به ادامه خون‌رسانی بیش از حد نباشد. پس از رسیدن به این مرحله، اهدای خون هر سه ماه یک بار تکرار می‌شود.

البته پزشکان در کنار درمان یاد شده از روش‌های درمانی دیگری هم سود می‌برند. به طور مثال با تجویز داروهایی نظیر آسپرین و غیره احتمال لخته شدن خون را کاهش می‌دهند. حتی گاهی برای کنترل مناسب بیماری نیاز به استفاده از برخی داروهای شیمی درمانی است. یک متخصص خون مجرب در این زمینه به راحتی می‌تواند بیماری را کنترل کند و اطلاعات کافی در مورد بیماری به شما ارائه دهد. در گذشته هم از رو‌ش‌های پزشکی هسته‌ای و درمان با مواد رادیواکتیو (نظیر فسفر رادیواکتیو) برای درمان این بیماری استفاده می‌شده. اگر چه هم اکنون امکان انجام چنین درمان‌هایی در کشور ما نیز وجود دارد اما به علت وجود انتخاب‌های درمانی مناسب‌تر، کمتر از آن استفاده می‌شود.‌‌

پرهیز از سیگار و محیط آلوده، مصرف مایعات زیاد (مصرف حداقل روزی 8 لیوان مایعات) از درمان های غلظت خون : گاهی غلظت خون بر اثر بیماری اولیه (غلظت خون اولیه) مغز استخوان است که در این شرایط بیمار باید هر از چندگاه طبق نظر پزشک«فصد خون» (گرفتن خون از بیمار) شود تا حدی که این غلظت در آقایان به زیر 45 درصد و در خانم ها به 42درصد برسد.
در فصد خون، خون گرفته شده از بیمار بلااستفاده است  هیچ گاه سیاهی و تیره بودن خون دلیل بر غلظت آن نیست، و طی انجام آزمایشات می توان به این نتیجه رسید، چون خونی که از فرد گرفته می شود از ورید است و خون وریدی به دلیل کمبود اکسیژن اغلب تیره است.
    
    غلظت خون و عوارض آن
    فردی که دچار غلظت خون شده است ریسک سکته مغزی و قلبی در وی بالامی رود و در اغلب اوقات دارای فشارخون بالایی است و گاهی ممکن است از طریق بینی دچار خونریزی شود. 
سردردهای غیرطبیعی، تاری دید، ناراحتی های معدوی و خارش های پوستی بخصوص خارش پس از استحمام را از عوارض این بیماری عنوان می کند که فرد با مراجعه به پزشک و انجام آزمایشCBC می تواند از میزان غلظت خون خود اطلاع پیدا کند.
    
    چند توصیه
    پزشکان بر این اعتقادند که با نوشیدن آب، غلظت خون در حد متعادل باقی می ماند و مشکلاتی چون لخته شدن خون به جهت غلظت خون که عاملی در بروز سکته قلبی است بروز نمی کند.
    به طورکلی میوه ها و سبزی ها به علت دارا بودن ویتامینC و فیبرهای محلول و نامحلول، یک عمل حفاظتی در قبال افزایش غلظت خون و کاهش میزان فیبرینوژن (پروتئینی که تبدیل به لخته خون می شود) و افزایش فشارخون دارند که از مهم ترین آنها جهت رفع غلظت خون می توان به آلبالو، لیموترش و موز جهت صاف کردن خون اشاره کرد.
  

اگر کسی مشکل افزایش تولید گلبولهای قرمز و یا به تعبیری غلیظ بودن خون را داشته باشد...دچار این علائم خواهد شد:
خستگی - سردرد - خواب آلودگی - منگی - خارش یا پرخونی صورت -ببدون علامت و .... خواهد شد...

برای تشخیص آن ملاکهای متعددی باید مد نظر قرار گیرد...به این ترتیب که تعدادگلبولها به 12-7 میلیون میرسد و حتی به 15 میلیون هم شاید برسد... و هماتوکریت در 85% موارد بالای 55% است
  
    افزایش تعداد گلبول‌های قرمز در واحد حجم را، غلظت خون می گویند چنانچه هموگلوبین در مردان بالاتر از ۱۸ و در زنان فراتر از ۱۶ گرم در دسی لیتر باشد، غلظت خون گفته می‌شود.غلظت خون در بدن باعث کند شدن حرکت خون در قلب و رگ ها می شود که باعث گرفتگی اندام هایی نظیر دست و پا، موجب سکته مغزی یا قلبی خواهد شد.
این بیماری بر اثر خوردن مواد غذایی ناسالم و چرب ، روغن نباتی مایع و جامد ، خوردن میوه در غیر فصل آن ، گاه بر اثر استرس ، شادی و ناراحتی که فرد را شکَه کند و گاهی به خاطر کم مصرف کردن خوراکیهای خون ساز و مفید برای خون و گاها بر اثر سوء تغذیه فرد را مبتلا میکند. بخشی از علت ابتلا به بیماری غلظت خون به وجود زمینه های ارثی و مادرزادی مربوط می شود (که این میزان حدود 5تا10درصد است) و بخش دیگر آن به علت ابتلای فرد به بیماری های مختلف است. (بیشترین علت ابتلا به غلظت خون ، وجود بیماری هایی نظیر ریوی و قلبی است. بنابراین برای پیشگیری و حل مشکل خون باید بیماری ها درمان شوند)

نشانه‌های بالینی غلظت خون : گلگونی چهره، برافروختگی چشم‌هاست. این در حالیست که کندی حرکت خون در نسوج حیاتی نظیر مغز و ریه هم سبب بروز مشکلاتی در مغز نظیر اختلالات هوشیاری،‌ منگی، ‌خواب آلودگی، اختلالات بینایی به علت پرخونی سیستم اعصاب مرکزی و اختلالات تنفسی می‌شود .تیرگی رنگ لب به ویژه هنگام انجام فعالیت های ورزشی از جمله علائم دیگر بروز غلظت خون در بدن است.

زمانی که اکسیژن کافی به بدن نرسد برای جبران این کمبود ، گلبول بیشتری در بدن ساخته می شود و این امر باعث افزایش غلظت خون در رگ ها می شود. در شرایط کمبود اکسیژن، سطح خونی اریتروپوتئین افزایش و سبب تحریک پیش ساز خونی در مغز استخوان و افزایش اکسیژن رسانی می‌شود. ‌به افزایش تولید خون از منشا خودکاری در مغز استخوان، سرطان خون یا پلی سیتمی حقیقی اطلاق می شود.

اغلب